Jeżeli uprawiamy kaktusy w kruszywie, możemy podlewać je pożywką, tak jakby były posadzone
w normalnej ziemi. Najlepiej podlewać każdą roślinę osobno, konewką bez sitka. Używając
konewki z sitkiem, należałoby kaktusy niezwłocznie spłukać czystą wodą po każdym podlewaniu
pożywką. W przeciwnym razie wytworzyłby się na skórce szary nalot   osad soli mineralnych.
Kaktusy w kruszywie możemy nawadniać także od dołu. Jeśli nasza kolekcja jest niezbyt wielka,
każdą doniczkę wstawiamy do płytkiej miski, do której wlewamy pożywkę lub wodę. Płyn dostanie
się do środka przez otwór w pojemniku i substrat nasiąknie potrzebną ilością wody. Duże usługi
odda tu także niska skrzynka drewniana, wyłożona folią plastykową, która zapobiega wyciekaniu z
niej płynu. Dla większej liczby roślin odpowiedniejsze są wielkie, płaskie pojem niki, do których
wstawiamy kaktusy w doniczkach czy korytkach. W ten sposób możemy dostarczyć pożywki
jednocześnie większej liczbie roślin. Pojemnik powinien być ustawiony na powierzchni poziomej.
Nawadnianie od dołu jest bardzo wygodne. Mamy też gwarancję, że substrat u wszystkich roślin
będzie dokładnie zwilżony. Takie podlewanie jest łatwe i można je przeprowadzić niezwykle
szybko, przy czym pędy kaktusów pozostają suche. Nie wypłukuje się z nich delikatnych,
wełnistych włosków, przeciwnie, pozostają one białe, dzięki czemu rośliny nawadniane w ten
sposób znacznie lepiej wyglądają niż podlewane z góry. Rośliny niektórych gatunków, mających
charakterystyczny woskowy nalot, wytwarzają go tylko wtedy, gdy nie jest zmywany wodą przy
podlewaniu. Jednakże główną zaletą tej metody nawadniania jest znacznie lepszy rozwój kaktusów.
Jeżeli część kolekcji będziemy nawadniać od dołu, a drugą część zwykłym sposobem, zauważymy
wkrótce rzucającą się w oczy różnicę w wyglądzie roślin.
Kaktusy podlewane z góry wyglądają jak zaniedbane w porównaniu z nawadnianymi od dołu.
Stosując nawadnianie od dołu należałoby podlewać jednocześnie te rośliny, które są posadzone do
pojemników o jednakowej głębokości. Wtedy wysychają one jednakowo szybko i mogą być
jednocześnie nawilżane. Gdybyśmy z tą samą częstotliwością nawadniali od dołu kaktusy w
małych i dużych pojemnikach, to albo ucierpiałyby wskutek suszy rośliny w małych pojemnikach,
albo  wskutek nadmiaru wody   rośliny w dużych naczyniach. Większe rośliny, szczególnie
gatunków delikatniejszych, wygodniej i bezpieczniej uprawiać w osobnych naczyniach.
Zarówno przy uprawie w kruszywie, jak i przy uprawie wodnej wiosną podlewamy rośliny po raz
pierwszy czystą gorącą wodą, nie zaś pożywką. W ten sposób spłukujemy z nich jednocześnie
kurz, nagromadzony w ciągu całej zimy. Temperatura wody jest wtedy właściwa, gdy możemy w
niej utrzymać zanurzoną rękę. Po raz pierwszy podlewamy w ciepły i słoneczny dzień. Substrat po
pierwszym podlaniu nie powinien być zbyt mokry; wystarczy, jeżeli jest lekko wilgotny, gdyż
musimy liczyć się z możliwością nawrotu brzydkiej pogody Dopiero gdy zaistnieją warunki do
pełnej wegetacji, podlewamy rośliny dokładnie i wówczas możemy je już nawadniać od dołu.
Na powierzchnię 1 m2 potrzebujemy około 15 l płynu. Wodę pozostawiamy w misach przez
godzinę, potem nadmiar jej odprowadzamy. Można to łatwo wykonać za pomocą cienkiej rurki
gumowej. Po takim dokładnym nawilgoceniu nie musimy podlewać przez 14 dni. Substrat
utrzymuje wodę bardzo długo. Gdy wyschnie, możemy w czasie słonecznej pogody powtórzyć
nawadnianie od dołu. W dalszym ciągu używamy do tego celu czystej wody, bez składników
pokarmowych. Możemy natomiast dodać do wody witaminy B1, ewentualnie substancji typu
regulatorów wzrostu. Nie jest to jednak konieczne. Kaktusy ukorzeniają się bardzo dobrze
samodzielnie i nie potrzeba im do tego żadnych bodZców.
Gdy kaktusy pobrały już dostateczną ilość wody i gdy zauważymy. że są w pełni wegetacji,
wówczas podlewamy je pożywką. Przeważnie bywa to na początku maja. Pożywkę
przygotowujemy przez rozpuszczenie 1 g Herbaponu w 1 l wody. Nawadniamy od dołu. Według
przyjętych zasad należałoby przy pierwszym zasilaniu zastosować pożywkę bardziej rozcieńczoną.
Doświadczenie jednak uczy, że podany wyżej sposób postępowania nie szkodzi roślinom, gdyż w
trwałym substracie korzenie są znacznie silniejsze niż w uprawie hydroponicznej bez kruszywa.
W czasie upalnej, letniej pogody możemy pozostawić pożywkę lub czystą wodę w pojemniku przez
dwa czy nawet trzy dni. Zwykle po tym czasie nie ma już czego odsączać. Kaktusy natomiast po
takiej kąpieli wyraZnie ,,podskoczą w górę". Ponieważ po odparowaniu wody zawsze jeszcze
pozostają w substracie nie zużyte resztki soli mineralnych, nawadnianie pożywką przeplatamy
nawadnianiem czystą wodą. Nie zużyte składniki rozpuszczą się, a korzenie mają i tak dosyć
pożywienia. Gdybyśmy podlewali tylko roztworem składników pokarmowych, mogłoby dojść do
takiego ich stężenia, że nastąpiłoby spalenie korzeni. Właśnie tym przemiennym nawadnianiem
staramy się temu zapobiec. Stosując nawadnianie od dołu, możemy przeplatać je nawadnianiem
czystą wodą znacznie rzadziej niż przy podlewaniu z góry. Częstotliwość podlewania zależy
zarówno od pogody, jak i od środowiska, w którym znajduje się kolekcja. Staramy się podlewać
podczas ciepłej pogody. W czasie dłużej trwających upałów substrat wysycha szybciej, niż gdy jest
pochmurno, w lipcu   prędzej niż wiosną lub jesienią. Kolekcja umieszczona w oknie lub na bal
konie rozgrzanej południowej strony dużego bloku mieszkalnego albo na nagrzanym tarasie
potrzebuje na pewno więcej wody, niż gdyby znajdowała się w nasyconym parą wodną powietrzu
nad brzegiem górskiego potoku czy jeziora. W sytuacjach, gdy substrat wysycha bardzo szybko,
podlewamy częściej, stosując po podlaniu pożywką 2 lub 3 podlewania czystą wodą. Pożywkę
dajemy od maja do sierpnia, około 5 razy w roku. Mniej więcej w połowie września możemy
podlać kaktusy roztworem, w którym znajdują się tylko sole fosforu i potasu. Może to być roztwór
kwaśnego fosforanu potasowego (1 g na 1 l wody). Substancje te są potrzebne kaktusom w
zwiększonej ilości przed okresem spoczynku.
Rośliny nie zużywają wszystkich składników pokarmowych, których im dostarczamy. Po pewnym
czasie pojawia się na powierzchni substratu biały osad, składający się z małych kryształków
zbędnych soli. Aby temu przeciwdziałać, należy 2 razy w ciągu sezonu substrat przepłukać.
Najprostszym sposobem jest wystawienie całej kolekcji na parę godzin na łagodny, letni deszcz.
Woda deszczowa spłucze wszystkie substancje rozpuszczalne. Po deszczu następuje szybki wzrost
włośników. Dlatego też zaraz po przepłukaniu podlewamy kaktusy pożywką, co wpływa na lepszą
wegetację roślin, lub częściej wymieniamy substrat u tych roślin, które słabo rosną.
W końcu września lub na początku października, gdy pogorszy się pogoda, przestajemy podlewać.
W tym czasie substrat utrzymuje odpowiednią wilgotność bardzo długo. Przez całą zimę kaktusy
pozostają w suchym substrcie.