Pewnego rodzaju sposobem pośrednim między uprawą w ziemi a uprawą w kruszywie jest uprawa
w torfie. Torf jest pod wieloma względami zbliżony do ziemi. Jednakże, mimo iż jest substancją
organiczną, prawie nie zawiera składników pokarmowych. Jest to zaletą, gdyż możemy niemal
bezbłędnie dostarczać z zewnątrz tyle składników pokarmowych, ile rośliny potrzebują. Substrat
ten jest też w znacznym stopniu wolny od różnego rodzaju szkodników i czynników
chorobotwórczych.Wadą torfu Jest to, że jego niektóre właściwości, w porównaniu z substratami
mineralnymi czy tworzywami sztucznymi, ulegają stosunkowo szybkim zmianom. Dotyczy to
zwłaszcza odczynu. Ze względu na wysoką kwasowość torf nie jest odpowiedni do uprawy
astrofytów, ariokarpusów i innych wrażliwych gatunków. Nadaje się natomiast dobrze do uprawy
dla celów handlowych kaktusów wszystkich pospolitszych gatunków. W niektórych krajach
używa się go często w wielkich zakładach produkcji kaktusów, i to zarówno w stanie naturalnym,
jak i w różny sposób preparowanego. Przygotowywanie substratu jest bardzo proste. Jeżeli torf
jest sprasowany w bele, spulchniamy go i przesiewamy przez sito z dużymi oczkami. W ten
sposób usuwamy z niego grubsze cząstki, kawałki drewna i inne domieszki. Następnie
przesiewamy torf przez drobne sito w celu pozbawienia go pyłu. W ten sposób uzyskujemy
włóknistą, pulchną masę. do której dodajemy piasku, kruszywa ceglanego lub perlitu itp. Stosunek
torfu do składników drenujących powinien wynosić mniej więcej 2 : 1, a więc objętościowo dwie
części torfu na jedną część piasku.
Wszystko to dobrze mieszamy i możemy przystąpić do sadzenia.
Rośliny sadzimy do mieszanki lekko wilgotnej, tak samo jak do ziemi. Na dnie każdego pojemnika
powinien być drenaż, w celu zapewnienia odpływu nadmiaru wody. Zwykle sadzimy do
pojemników z nieporowatego materiału. Przy uprawie w torfie także najbardziej zalecane jest
nawadnianie od dołu. Ponieważ torf nasiąka wodą w większym stopniu niż inne substraty, a
jednocześnie wolniej wysycha, można przy tej uprawie podlewać rzadziej.
Nawet jeśli podlewamy miękką lub zakwaszoną wodą, dochodzi z czasem do zmian chemicznych
substratu. Pierwotny kwaśny od czyn zmienia się na obojętny, a nawet na zasadowy. Nie
zapobiega temu okresowe przepłukiwanie. Przeciwnie, właśnie w ten sposób następuje
wypłukiwanie kwasów, a tym samym przyspiesza się alkalizację substratu. Aby zapewnić dobry
wzrost roślin w torfie, musimy je częściej przesadzać. Ponieważ młode rośliny przesadza się i tak
stosunkowo często, uprawa torfowa jest i z ekonomicznego punktu widzenia dobrym sposobem.
Torf, ewentualnie substrat torfowy, kalkuluje się taniej niż inne potrzebne rodzaje ziemi. Ponadto
oszczędza się nieco czasu dzięki możliwości jednoczesnego nawadniania większych powierzchni.
Niebezpieczeństwo wystąpienia chorób grzybowych można wyeliminować w znacznym stopniu,
gdy stosuje się fungicydy. Wszystkie zalety uprawy w torfie występują tym wyraźniej, im mniejsza
jest rozmaitość gatunków, a także gdy uprawiamy gatunki szczególnie do tego się nadające.
Siewki lub rośliny szczepione można sadzić od razu do mniejszych doniczek, w których dobrze
rosną i mogą być sprzedawane. Odpada wtedy jedno przesadzanie, a nabywca otrzymuje kaktusy
dobrym systemem korzeniowym. Również ukorzenianie sadzonek w torfie przebiega bardzo
szybko.