Istnieją kaktusy, które w warunkach klimatycznych Czechosłowacji można by posadzić w
ogrodzie i które wytrzymałyby zimę. W większości są to opuncje ze Stanów Zjednoczonych,
które rosną u podnóża Gór Skalistych a tereny ich występowania sięgają aż ku granicom Kanady,
a nawet znajdują się w południowej Kanadzie. Najwytrzymalsze są: Opuntia humifusa (syn. O.
rafinesquei), O. camanchica, O. rhodantha. O. fragifis. Każdy z tych gatunków ma dość dużo
odmian, które różnią się od siebie w większym lub w mniejszym stopniu. Ponadto jest kilka
gatunków opuncji, które rosną dobrze w ogrodach Czechosłowacji podczas łagodnych zim; gdy
jednak nastąpi zbyt ostra zima, marzną.
Zimotrwałe opuncje tworzą niskie, szeroko rozgałęzione krzaki. Płaskie, okrągłe lub, u Opuntia
fragilis, kuliste człony kurczą się silnie jesienią, nawet w wilgotnym powietrzu. To kurczenie się
pozwala im przetrwać zmienną zimę w Czechosłowacji. Najlepiej udają się na południowych,
suchych i słonecznych zboczach.
W suchszych okolicach Czechosłowacji możemy pokusić się o próbę uprawy nie tylko gatunków
opuncji, ale i niektórych kaktusów, należących do innych rodzajów. Za nadające się do tego celu
uważane są również: Coryphantha vivipara, C. neomexicana i C. arizonica, Echinocereus
coccineus, E. viridifforus, Neobesseya missouriensis. Maihuenia poeppigii. Niektóre
południowoamerykańskie kaktusy znoszą w swojej ojczyZnie znaczne mrozy, jednakże nie są w
stanie przetrwać europejskiej długiej i wilgotnej zimy.
Aby wysadzone w ogrodzie rośliny nie tylko przetrwały mróz, ale dobrze rosły i kwitły, należy
odpowiednio przygotować ziemię. Dotyczy to w szczególności uprawy gatunków kulistych.
Ziemia musi być przede wszystkim przepuszczalna, nie mogą tworzyć się zastoiska wody. Ze
składników pokarmowych nie powinien przeważać azot, gdyż powodowałoby to zbyt bujny
wzrost kaktusów. Do ziemi należy domieszać sporo popiołu z węgla brunatnego i dużą dawkę
nawozu fosforowego. W ten sposób wzbogacimy ziemię w potas i fosfor. Przez całą wiosnę i
lato dbamy o to, aby teren, na którym rosną zimotrwałe kaktusy, nie uległ zachwaszczeniu.
Trzeba pamiętać o tym, że pielenie opuncji jest bardzo nieprzyjemnym zabiegiem. Przed cierniami
tej nich warunków, mogą przechowywać te kaktusy w niezamieszkałym domku letniskowym lub
w domku na działce.
Po wojnie ukazało się w czasopismach fachowych wiele artykułów o tym, jak niewiarygodnie
dużo gatunków przetrwało surowe zimy w nieopalanych szklarniach lub w pomieszczeniach bez
szyb.
Pomimo to, że mamy wybitnych znawców kaktusów, uprawa zimotrwałych gatunków nie jest
jeszcze rozpowszechniona. Tym wszystkim, którzy mają działki ogrodnicze lub domki letniskowe
na południowych zboczach, radzimy założyć eksperymentalne ogrody skalne z tymi interesującymi
kaktusami. Będą one Zródłem wielu radości i nowych doświadczeń.
Gdy A.V. FriČ przywiózł swego czasu południowoamerykańskie, wysokogórskie gatunki, posadził
je na skałkach, które nazwał "andina". Kaktusy z Ameryki Południowej nie wytrzymywały jednak
zim w Czechosłowacji. Większość zimotrwałych gatunków pochodzi z Ameryki Północnej.
Większą wytrzymałość na kaprysy europejskiego klimatu mogą mieć niektóre zimotrwałe gatunki,
gdy zaszczepimy Je na wytrzymałej na mróz opuncji. Bardzo dobrze nadaje się do tego celu
Opuntia fragilis, która ma człony kształtu jajowatego. Zraz należy umieścić nieco z boku.